Evet karşımda duruyordu gene...

Eski bir dostun yüzünü görmek, sesini duymak kadar taze duygular uyandırıyor yüreğimde...
Ona bakmak, saatlerce karşısında durmak, onu seyretmek boşa geçirilmiş zamanlar değildir...Tam aksine her bakışta yeni bir tat, yeni duygular ve özden akışlar gerçekleşir kalplerimize...

Çok az sanatçı eserleriyle insanı gerçek insan yapabilen bu vecd halini yaşatabilir ...
Sizinle hiç tanışmasada,birbirinizi hiç tanımasanızda,hatta aynı zamanlarda aynı mekanlarda yaşamasanız bile bu etkiyi yaratabilir,sizi size kazandıracak bir adımı da o attırabilir...

Michelangelo'nun "Adem'in Yaratılışı" sahnesi... bütün eserlerinde olduğu gibi harkulade sayılabilecek bir olgunluğun , bir mükemmelliğin eseridir.
Bu yazıyı yazmama kadim bir dostumun kızıyla arasında geçen diyalog vesile olmuştur.Kızı Adem'in Yaratılışı sahnesini gördüğünde beğenmemiş ve "Neden çıplak ?"diye sormuş.O ' da rönesansta yapılan resimlerden bahsetmiş, bir dizi açıklamada bulunmuş."O zaman Tanrı neden çıplak değil?" demiş.Michelangelo'nun diğer resimlerini de göstermiş bu seferde "Bunların hepsi çıplak ! "demiş :))