Antik Yunan felsefesinin önemli filozoflarından biri olan Eflatun'un asıl adı Aristokles'dir , yaşadığı dönemde kendisine Yunancada geniş gögüslü anlamına gelen Platon lakabıyla hitap edilmiştir ama islam dünyası onu hep eflatun ismiyle tanımıştır.

M.Ö .427 -347 yılları arasında yaşamış olan Aristoklates Yunanistanda Atinada yaşamış ve buradaki ünlü akademiyi kurmuştur.

Matematik , edebiyat üzerine yetiştirilmiş olan eflatunun geometriye olan ilgisi bilinmektedir.

Eflatun , Socratesin öğrencisiydi ve sonra oda tanınmış filozoflara öğretmenlik yaparak felsefesini bir çok kişiye aktardı.

Antik yunan çağ felsefesi , Eflatunun düşünceci idealist felsefesiyle doruk noktasına ulaşmış ve eflatunun felsefesi batı felsefesinin başlangıç noktası kabul edilmiştir.

Eflatun doğa filozofları gibi yaşamın içindeki mutlak ve değişmez olanlar ile değişebilenler arasındaki bağlantıyı bulmaya çalışmış bunları incelemiş diğer filozofların çıkarımlarını inceleyerek bunları kendi felsefesi doğrultusunda irdeleyerek açmaya çalışmıştır.

Sadece doğada olanı değil aynı zamanda bu bütünlüğün içerisinde yerini alan toplumların yaşam tarzlarındaki biçimselliğini mutlak ve değişmez hükümlerince incelemiş ve değişebilir gerçeklikle , değişmez mutlak olanların bilgisinin peşine düşmüştür.

Eflatun var olan bilgileri araştırıken hocası olan Socratesin bilgilerinden faydalanarak bir bilgiyi alıp onu kendi şekliyle en inceden inceye araştırarak , kelimelerin anlamları üzerine yoğunlaşarak , olanın varlığını değişebilir ve değişemez gerçeklikler dünyasından incelemeye başlayarak , hocasından aldığı bir çok bilgiyi aşmaya başlamıştır.

Ünlü felsefeci yaşam basamaklarındaki çıkışlarda , kendi kendini sürekli geliştirerek her zaman kendi kendisini aşmaya yenilemeye geliştirmeye çalışmıştır .

Çıraklıktan olgunluğa geçen dönemlerde , o hem hocası socratesin hem bir çok filozofun fikirlerini alarak onlar daha ileriye götürmeye dahada aşmaya çalışmıştır.

Her filozof gibi oda her daima düşünme ve düşünce üzerine idi .