Şebi Aruz .... Düğün günü , sevenin sevdiğine , aşıkın biricik aşkına kavuştuğu an , vuslat ve aşkta erime yok olma anı.

Ölüm kimileri için korkulacak kaçınılacak bir şey olsada Mevlana için sevinç anı , çünki onun için ölüm ,hasretiyle yandığı sevdiğine , biricik aşkına kavuştuğu an , ölüm anı onun vuslat anı .

Şebi aruz günü özlemlerin ve yangınların bittiği hasretin derin özlemlerin bittiği an Mevlananın son nefesini sevdiğine verdiği an .
Kendinde ölüp sevdiğinde gözlerini açmak , katedilmiş bir yaşamı bitirip hakikat denizine varmak , yaşarken engin bilgisiyle bir çok varlık bilgisine ulaşmış mevlana için genede ölmek sevdiğiyle tam olarak birleşmek anlamına gelmiştir.
O yaşarken sevgilerin en derini en yücesini içten içe yanarak yaşamış önce bu sevgisini anlayamamış ama sonra bu içindeki yüce sevginin sahibinin kim olduğunu idrak etmiş vede o doyamadığı engin sevgiye, ölümle , bütün fiziksel olanı geride bırakarak ulaşmaya çalışmıştır , bunun için ölüm ona , düğün dernek olmuş ve kendi bütünlüğünün doyumsuz tadına ölümle varmayı anlatmıştır.

Bunun içindirki Şebi Aruz törenleri Mevlananın doğum gününde değil ölüm gününde kutlanır ve onun sevgilisine kavuşması dile getirilir , bu yüce sevgi her yıl aşikare çıkarılır , her sene bu güzel enerjinin yeniden akması gerçekleşir.
Her yıl yüzlerce insan bu müthiş gösterileri seyretmek için aylar öncesinden proğramlar yapar ve şebi aruz törenlerine katılırlar ve müthiş gösteriden , bu enerjisi yüksek gösterilerden nasipleri olan titreşimleri yakalarlar .
Sema gösterilerinde akıl ve zihin durur , ortalıkta bir sessizlik vardır , ama bu sessizlik bildiğimiz sessizlik değil sesteki sessizliktir sadece o gün gönüller konuşur neyler konuşur , semazenler , sessizce dönerken , o görüntünün çok ötesinde olan o mana alemi konuşur , konuşurda konuşur kimbilir neler anlatır neler söyler , o izleyen gözlere gönüllere neler akıtırlır .

Seyr alemi başlar seyircinin yüreğinde bırakmaz onu elinden geldiğince alır götürür mana alemlerine yüreğin gidebildiği eşşiz güzelliklere , akılın anlatamayacağı sözlerin yetişemediği şeyleri anlatır onlara gönül sade ve saf bir aktarımla ulaşır o mistikliğin ruhuna varmış bir başka çarpan gönüllere.

Sevgide yaşamış bir yüce insandır mevlana , insanı sevmiş , Allah için sevmiş , o sevgi öyle bir işlemişki , o var olan herşeyi sevmiş , çünki herşeyde onun sevgilisinin yaratımını bulmuş ayıramamış birini bir diğerinden ,